به نام خدا
گفتم : به خدا حالم بده بزار یکم استراحت کنم بعد بازخواستم کن اما تو بازم ول نکردی چرت و پرتاتو تحویلم دادی
 
عقاید مسخرتو که خودت بهشون پایبند نبودی چون اگه بودی عین یه زندانی بودی ..می دونی که تو قفس بودن

واسه یه پرنده هم سخته چه برسه یه انسان ..هنوزم وقتی از جلوی اون پارک و آبمیوه فروشی و رستوران رد

میشم بدنم یخ می کنه میلرزم یادته بزور به خوردم غذا میدادی همه کارات زوری بود همشون ..باورم نمی شه

بازم با خودم حرف میزنم مردم کوچه خیابون فکر می کنن دیوونه ام

وقتی حواسم به خودم میشه میبینم چه سوتی دادم ...بعضی وقتا انقدر حالم بده که الکی میخندم همه فکر

می کنند تو اوج اوج خوشبختی ام حالم از

این بهتر نمی شه ولی هیچکی تو وجودم نیست ...

از اینکه غرورم به پای تو رفت پشیمونم لعنتی ...

پ.ن: امروز وقتی حرف غرور شد دیدم من چقدر غرورمو پای تو گذاشتم

بی خودی غرورمو گذاشتم زیر پا واسه تو

اما تو بازم آخرش بهم لبخند زدی و رفتی و گفتی خیلی الاغی

پ.ن: بخدا حالم بده بزار یکم استراحت کنم ...خفه شود دسمو میگیری

 و میکشی و بعد که من میام دستاتو نگاه میکنی و میری زیر آب می

گیری و میشوری و من میگم  چرا با دوست دخترات نرفتی با اونا بیشتر

 خوش میگذره حداقل دستاتو آب نمی کشی خودم دیدم میگه خفه شو

بیرونو نگا می کنم و لبخند میزنم ...لبخندی که بدتر از صد تا گریس عین

 دیوونه ها

حالا برو دخترای مردمو سوار کن ثواب داره عزیزم

خ.ف